Hans Werdmölder over Marokkaanse probleemjongeren: ‘We zijn te tolerant’
Geplaatst op Monday 10 December @ 18:47:35 GMT+1 door aad
|
Anoniem schrijft "‘Het natuurlijke Nederlandse gezag tegenover Marokkaanse probleemjongeren is failliet.’ Dat stelt althans criminoloog en antropoloog Hans Werdmölder. ‘We zijn in de afgelopen decennia alleen verder gekomen in het debat over probleemjongeren, niet in de aanpak.’
‘Het natuurlijke Nederlandse gezag ten aanzien van Marokkaanse probleemjongeren is weg. We kunnen ze niet handhaven. Het werven van Marokkaanse buurtvaders in Slotervaart, de aanstelling van Marokkaanse stewards op bussen in Ede en de roep om Marokkaanse agenten binnen de politie. Deze ontwikkelingen mogen misschien goed zijn voor de participatie van etnische minderheden, tegelijkertijd geven ze het failliet aan van het natuurlijke gezag in de Nederlandse samenleving’, zegt criminoloog en antropoloog Hans Werdmölder.
Ruim twintig jaar houdt Werdmölder zich al bezig met Marokkaanse ‘ettertjes’ en in al die jaren is zijn boodschap dezelfde gebleven: ‘Pak probleemjongeren hard aan en begin via coaches bij het gezin. Lukt dit niet, dan zijn sancties nodig.’ Zijn visie werd bij tijd en wijle scherp bekritiseerd. De ‘zachte’ pedagogische aanpak kreeg voorrang. Maar bij de meeste hardnekkige raddraaiers lijkt dat niet te werken. Werdmölder: ‘We zijn in de afgelopen decennia alleen verder gekomen in het debat over probleemjongeren, niet in de aanpak.’
Uw visie over de harde aanpak van Marokkaanse risico- en probleemjeugd werd dertig jaar geleden afgekeurd. Ook in uw boek ‘Marokkaanse lieverdjes’ (2005) beschrijft u maatregelen die toen werden verworpen en nu wel gehoor vinden. Toch is het probleem nog altijd niet opgelost. Hoe komt dat?
‘In Marokko vertonen ze dit soort gedrag niet. Daar bedenken ze zich wel vijf keer voordat ze over de schreef gaan. Die jongens zien dat ze hier rottigheid kunnen uithalen zonder dat er consequenties aan verbonden zijn. Voorstanders van de pedagogische ‘zachte’ aanpak, zoals hoogleraar pedagogiek Mischa de Winter, zeggen dat je in contact moet komen met deze jongeren. Dat is waar, maar dan moeten we ook grenzen aangeven. We zijn te tolerant. Tolerantie is goed, maar als daar misbruik van wordt gemaakt moet daar een sanctie tegenover staan.’
In uw proefschrift van 1990 schreef u dat de gedragsproblematiek van Marokkaanse jongeren was toe te schrijven aan een bepaalde generatie. Een groep die alleen de Marokkaanse cultuurgewoonten van huis meekreeg. Denkt u er nu nog zo over?
‘Ik dacht dat de Marokkaanse jongeren die in Nederland geboren worden, opgroeien en naar school gaan, minder zouden marginaliseren. Dat is niet gebeurd. Blijkbaar moeten we voor de oplossing van het probleem niet alleen kijken naar de maatschappij, maar ook naar culturele factoren. Kennelijk hebben we niet de juiste middelen om succes te boeken.'
'Een taakstraf kan goed uitpakken, maar als Marokkaanse jongens daar om lachen en als een taakstraf als statusverhogend wordt ervaren, heeft het geen effect. Haal maatregelen uit de kast die wel werken, zoals de inzet van gezinscoaches. Wanneer zij niet voorbij de voordeur komen, zit daar een sanctie aan vast. Je moet een stok achter de deur hebben.’
Bron: Zorg+Welzijn, december 2007"
|
| |
Gemiddelde score: 0
Stemmen: 0
|
|
