Overlastgroepen zijn er niet om op te schelden! Busflits december 2008
Geplaatst op Sunday 07 December @ 18:46:29 GMT+1 door aad
|
Anoniem schrijft "Geen voorkeursbehandelingen geven wanneer je op straat aan het werk bent. Voor "alle" groepen aandacht en tijd nemen. Hier staan twee zinnetjes die gemakkelijker gezegd worden dan worden uitgevoerd. Groepen bezoeken waar een fijne band mee is opgebouwd en groepen die wel mee willen werken, ja hoor daar wil ik natuurlijk graag heen. Aan hen wil ik best tijd besteden. Dat moet ook en lukt dus ook. Nu de verhoudingen goed zijn moeten deze verhoudingen ook zo blijven. Maar de groepen belangstelling geven die steeds weer voor moeilijkheden blijven zorgen, die tegendraads aandacht op eisen. Dat blijft een uitdaging. Een oplossing vinden hoeft niet; vaak zijn er meer oorzaken aan te wijzen waar straathoekwerk alleen onvoldoende voor in huis heeft. Kansen vinden is een ander verhaal zoals een goede samenwerkingspartner vinden. Straathoekwerk is een uitvoerende bezigheid en die samenwerkingspartner zal ook uitvoerend bezig moeten zijn. Zo'n (over)lastige groep zit echt niet te wachten op een goed gesprek waar zij worden aangesproken op hun gedrag. Trouwens daar hebben ze vaak al genoeg mee te maken gehad. Misschien, wannneer het lukt in samenwerking met die partner, misschien dat het in een later stadium nog eens zal gebeuren. Maar voorlopig niet teveel gesprekken als uitgangspunt.
Zou het lukken om een gedeelte van die overlastgevende-energie op een andere manier aan te spreken en te gebruiken? Zou het mogenlijk zijn dat die partner iets heeft wat ik tekort kom of dat wij samen iets hebben en dus samen kunnen werken?
Zo heb ik op dit moment twee groepen die echt niet bijelkaar passen. Maar ja, ze zoeken elkaar wel altijd op. Er wordt uitgedaagd, er worden vervelende dingen over elkaar gezegd. En ik..... ik ben het eigenlijk "zat" om een paar uurtjes samen met ze door te brengen. Beide groepen afzonderlijk bezoeken gaat ook wel dus.... Maar dat vind ik te gemakkelijk. Er moet nog iets gebeuren. en dus.....
Koen werkt via een sportbedrijf in opdracht van Buurt-Onderwijs-Sport (Bos-Impuls). De gemeente Smallingerland zet ook op deze manier in om kinderen, tieners en jongeren in contact te brengen met sport en spel. Samen met hem en het belangrijkste, samen met deze twee groepen hebben wij iets bedacht. Iets dat vruchten afwerpt. Het zal wel geen oplossing zijn voor persoonlijke problemen zoals gedrags- en ontwikkelings- of persoonlijkheidstoornissen. Het zal ook wel te weinig kunnen voorstellen om vervelende huiselijke situaties of andere oorzaken weg te nemen maar toch! Wie weet is het voor iemand een nieuw begin, wie weet is dit juist dat positieve stukje dat hij of zij nodig heeft om weer vertrouwen te krijgen in volwassenen.
De sfeer is in iedergeval opgeklaard. Er is meer rust gekomen en negatieve aandacht voor elkaar neemt af. Dat had niet gelukt wanneer ik alleen was blijven aanmodderen met mijzelf, mijn straathoekwerk en het straathoekwerkbusje.
Koen en ik werken nu samen. We hebben niet eerst een programma bedacht of een projectmatig plan willen ontwikkelen etc. We kozen voor iets dat direct kon beginnen omdat het direct nodig was. Deze twee groepen hebben nu dus een wekelijkse avond om aan "hun" sport of spel" activiteit te kunnen doen in een sportzaal en een avond om bij mij in het busje te zijn. Ze vinden het prettig en..... soms kom ik even binnen in de sportzaal met die andere groep als toeschouwers. Wie weet, misschien kunnen we over een paar weken al twee teams hebben die tegen elkaar strijden in deze zaal. Wie weet zullen ze gemengd met elkaar het duel op de gym-vloer aan gaan!
Omdat Koen zich nu ook inzet voor deze twee groepen krijg ik ook weer meer ruimte voor al die andere plekken en groepen. Trouwens, het gevoel dat er direct iets moet gebeuren, dat een ander dit goed aanvoeld en aanvuld geeft mij ook weer energie.
Frank de Koster
Maatschappelijke Onderneming Smallingerland. "
|
| |
Gemiddelde score: 0
Stemmen: 0
|
|
