Busflits februari 2009, Straathoekwerk zoekt de leefwereld op en dan.....
Geplaatst op Sunday 15 February @ 15:04:55 GMT+1 door aad
|
Anoniem schrijft "Het gaat al lang niet meer alleen om de overlast in de buurt op te lossen. Zonder andere inspanning is het niets meer dan een probleem verplaatsen, tijdelijke rust of brengen en met een snel resultaat een "wit voetje" halen bij je achterban. Jawel, de groep kennen is een voorwaarde maar de groepsleden willen leren kennen dat is straathoekwerk. Natuurlijk zal er dan meer tijd in komen te zitten en meer onverwachte bijkomstigheden. Als straathoekwerker moet jij, hoe beter die persoonlijke contacten worden ook steeds meer rekening houden met die andere betrokken mensen van deze jongen of dat meisje. Het is dan al lang geen "solo" activiteit maar een activiteit waarbij ouders, een hulpverleningsinstantie, de school of iemand anders ook een rol heeft. Door het persoonlijk contact en die vertrouwensband die ontstaat komt het regelmatig voor dat een straathoekwerker een beetje gebruikt wordt. Zo kan het voorkomen dat een tiener vanuit een behandel-, leefgroep of thuis straf heeft gekregen en de straathoekwerker gebruikt om deze straf te ontlopen of handig probeert bij te sturen. Vertrouwensband of niet, dan is het belangrijk om niet mee te gaan in het bijstellen van regels en afspraken. Uiteindelijk snappen deze jongeren het echt wel, wanneer het tenminste goed wordt verwoord.
Wat er ook gebeurt wanneer in de groep het gevoel leeft dat je als "persoon" ook meetelt ontstaat er echt wel die groepsverandering. Zonder die persoonlijke contacten zal dit veel minder het geval zijn. Misschien niet de juiste invalshoek maar; ze gaan rekening met die straathoekwerker houden. Die straathoekwerker heeft dan al lang een naam en zo kennen ze hem of haar. Uiteindelijk is het wenselijk dat er rekening gehouden moet worden met de buurtbewoners maar voorlopig lukt het al bij mij. Ze gooien hun lege blikje niet meer op de grond maar in de afvalbak - omdat Frank dat graag wil. Het is maar een klein succesje en daar bouwen we samen op verder.
Tegelijk is zo'n straathoekwerker ook nog eens praktisch bezig om het voor een leerkracht, voor ouders of voor een hulpverlener gemakkelijker te maken. Hoewel zij hier niets van hoeven te - of zullen merken komt dit door die gesprekken tussen die jongere en de straathoekwerker. Er wordt heus wel iets gezegd om tieners en jongeren duidelijk te maken dat zijzelf vaak de enige zijn om iets echt te veranderen. Tegen ouders of anderen schelden, je zin willen doordrijven, onbegrepen blijven en kwaadheid lossen weinig op. Het versterkt die uitzonderingspositie en zo'n tiener of jongere komt hier door alleen maar in een nog groter isolement.
En zo wordt je als straathoekwerker eindelijk die welzijnswerker waar het "welzijn" inhoud krijgt.
Frank de Koster"
|
| |
Gemiddelde score: 0
Stemmen: 0
|
|
